Odcinek łatwy - 5,8 km
Zaraz za biwakiem "Sitnica" (42,1 km) na niskiej terasie, rośnie jeden z najciekawszych i największych płatów łęgu olszowo - jesionowego, chroniony w rezerwacie " Łęgi nad Drawą".
Równie interesujący fragment pojawia się po chwili na drugim brzegu rzeki. Dalej ostry zakręt w prawo u stóp wysokiego zbocza (zwaliska drzew), a za nim spokojny odcinek szeroko rozlanej rzeki.
Za łąką na lewym brzegu widać bór sosnowy z liściastymi drzewami w drugiej warstwie drzewostanu. Jest to eksperymentalny rezerwat ścisły "Poziomkowy Las" .
Przed siedemdziesięciu laty na jego miejscu były pola wsi Dąbrowa. Sosnowy las wtedy posadzony rośnie na właściwym lasom liściastym siedlisku. W latach 70-tych podjęto decyzje o zaprzestaniu jakiejkolwiek ingerencji w drzewostan, celem obserwacji zachodzących w nim spontanicznych procesów. Obecnie oprócz sztucznie wprowadzonego drzewostany sosnowego samorzutnie wkracza buk, dąb i grab.
Wkrótce z prawej pojawia się wylesione zbocze dawnej bindugi. Na wierzchowinie trzy pomnikowe dęby o charakterystycznym, szeroko rozgałęzionym pokroju, świadczącym, że wyrosły na terenie otwartym, a nie w zwartym lesie.
Mijamy kilka pomnikowych, rozgałęzionych buków na prawym zboczu i dopływamy do mostu w Moczelach (39,3 km).
Rzeka nagle zmienia swój charakter i płynie teraz przez otwarty teren. Tylko na brzegach szpaler olch, miejscami zwalonych do wody. Przy wysokim stanie wody tworzą się rozlewiska.
Z prawej widoczne są zabudowania wsi Moczele, z lewej oddalony las i szpaler wysokich świerków. Obecnie zamieszkuje tu jedynie kilka osób, zaś o dawnej randze miejscowości świadczą liczne ruiny i stary cmentarz z XIX w. Za mostem, z prawej uchodzi struga Moczela.
Po drugiej stronie rzeki (na lewo od mostu) istniała niegdyś osada Dąbrowa, znana częściej pod niemiecką nazwą Springe.
Stąd, w pobliżu ruin wsi, najbliżej do przystanku PKS.
Rzeka miejscami zwęża się do kilku metrów. Przyczyną są krzewiaste wierzby (głównie wierzba szara i wierzba wiciowa), schodzące do samej wody. Mijamy moczarowe turzycowiska, a dalej po obu stronach kompleks bagiennych lasów olszowych.
Spokojny odcinek nie trwa długo wkrótce z prawej wysokie zbocze z kwaśną buczyną. Powraca krajobraz leśny i charakterystyczny układ zbiorowisk roślinnych: buczyny na stromych skarpach i fragmenty łęgów jesionowo-olszowych w zakolach.
Przed obrywem, na lewym brzegu bielejące za nadbrzeżną olszyną pnie brzóz sygnalizują rezerwat " Brzezina" .
Rzeka wyraźnie skręca w prawo, a zaraz na prawym, wysokim brzegu widoczna jest duża polana biwaku "Pstrąg" (36,3 km) . Najdogodniej przybić przy drewnianych schodkach. Biwak zajmuje dawny plac składowy bindugi.